Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/13180 K.2019/9657

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun hazırlık aşamasında alınan beyanında olay günü 23:00 sıralarında hastaneye gittiğini burada biraz bekledikten sonra telefonunun çalındığını farkettiğini belirtmesi, kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise hastanenin dışarısında telefonu ile görüştükten sonra suça konu cep telefonunu montunun cebine koyduğunu bir süre sonra çalındığını farkettiğini beyan etmiş olması gözetilerek öncelikle mağdurdan olay günü hastaneye geldiği, telefonu ile görüşme yaptığı ve suça konu telefonunun cebinde bulunmadığını farkettiği saatler tereddüte mahal bırakmayacak bir şekilde sorulduktan sonra sanık hakkında TCK’nın 143.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,

2-Mağdurun çalınan cep telefonunun suç tarihi itibariyle değeri denetime olanaklı tespit edildikten sonra sonucuna göre değerinin az olduğunu belirlenmesi halinde sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekeceği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,