Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/13373 K.2019/6439

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu cep telefonunun sanık tarafından müştekinin otogarda otobüs beklerken, konuşmak için cep telefonunu istediği sırada çalındığının anlaşılması karşısında; suça konu yerin niteliği araştırılmak ve gerekirse mahallinde keşif yapmak suretiyle belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, suça konu cep telefonunun otogarda bina içinden çalındığı takdirde eylemin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/2-h maddesi kapsamında kaldığı; suça konu telefonun otogar binası dışından çalındığının tespiti halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,