Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/13384 K.2019/1463

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine aykırı davranılması,

2-İnşaat alanının önünde açıkta bulunan inşaat demirlerinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-Suçun gece işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

4-Suça sürüklenen çocuk ...'ün de içinde bulunduğu aracın durumundan şüphelenilerek durdurulmak istenmesi üzerine yakalandığında suça konu inşaat demirlerine ulaşıldığı anlaşılmakla suçun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

5-Suça sürüklenen çocuk ...'ün soruşturma aşamasında suça konu inşaat demirlerini çaldıkları yeri göstermesi üzerine demirlerin mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı Yasanın 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun düşünülmemesi,