KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2018/13825 E., 2019/7144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarih, 2010/624 Esas ve 2011/131 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının 08.07.2011 tarihinde kesinleştiği ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç sebebiyle yapılan yargılama sonucu anılan mahkeme kararının açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de;
dosya içeriğinden, sanığın yokluğunda verilen 11.12.2014 tarih, 2010/624 Esas ve 2011/131 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adresi yerine mernis adresine tebliğe çıkarıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ yapılmış ise de.
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre yokluğunda verilen kararın öncelikle sanığın bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması ancak 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, dosyada mevcut muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, yukarıda belirtilen şekilde yapılan tebligatın geçersiz olduğundan,
sanık hakkında verilen 11.12.2014 tarih, 2010/624 Esas ve 2011/131 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın henüz kesinleşmediği, dolayısıyla denetim süresinin işlemeye başlamadığı, bu nedenle ikinci suçun denetim süresi içinde işlendiği söylenemeyeceğinden, hükmün açıklanması şartları oluşmamasına karşın, yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2018/13825, K. 2019/7144, 30 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama