Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/14032 K.2019/7028

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1)Sanıkların her aşamada üzerine atılı suçları inkar ettikleri, sanıklar aleyhine dosyada yer alan tek delilin tanık ...'in sanıkları müştekinin kapısını çalarken gördüğü ve uyarması üzerine olay yerinden ayrıldıkları beyanı ile bu ifade üzerine sanıkları soruşturma aşamasında fotoğraf üzerinden teşhisinin bulunduğu, kovuşturma aşamasında ise tanığın mahkeme tarafından hazır edilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 210. maddesinde yer alan amir hüküm gereğince olayın tek tanığının duruşmada hazır edilerek dinlenmesi ve sanıklar ile tanığın yüzleştirilerek mahkeme huzurunda canlı teşhisinin sağlanması, canlı teşhis mümkün olmadığı takdirde fotoğraf üzerinden teşhisin sağlanması gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Sanıklar hakkında ''konut dokunulmazlığını bozma'' suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/1. maddesi sevkiyle 9 ay temel ceza belirlendikten sonra aynı kanunun 119/1-c. maddesi gereği bir kat artırım yapılarak cezanın ''18 ay'' yerine ''1 yıl 6 ay'' olarak tayin edilerek akabinde aynı kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 15 yerine 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,