Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/14045 K.2019/7029

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında ''kasten yaralama'' suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında ''hırsızlık'' suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında hüküm kurulurken gerekçede ''elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık suçunu işledikleri'' belirtilmesine rağmen hüküm kısmında uygulama maddesi olarak TCK'nın 142/2-b. maddesi yerine 142/1-b. maddesinin belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanıkların yakalandığı sırada üzerilerinde müştekiye ait eşyaların bir kısmını ele geçirmiş olması, müştekiye ait çantayı ise yol kenarına attıklarını bildirerek yerini göstermiş olmaları nedeniyle kısmi iadede bulunmuş olmaları karşısında; sanığın kısmi iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinden yaralanmasına dair rızasının olup olmadığının müştekiden açıkça sorulmadan, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.