Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/14555 K.2019/8566

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 18/06/2008 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 09/03/2010 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulunduruldurularak yapılan incelemede,

Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35 maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel zamanaşımının, suç tarihi olan 09/11/2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,