Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/14914 K.2019/8131

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay tarihinde tek bir fiille, birden fazla mağdura karşı hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunun söz konusu olması nedeniyle sanığın zincirleme suç hükümleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken iki ayrı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanığın olay günü mağdurlara ait olup ayakkabılıkta bulunan birer çift ayakkabılarını çalması karşısında, çalınan ayakkabıların olay tarihi itibariyle değeri tespit edilerek sonucuna göre, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3-TCK'nın 142/2-h, 168/2. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, yılın aya çevrilmesi suretiyle hapis cezasının "2 yıl 1 ay” yerine "1 yıl 13 ay" olarak belirlenmesi,