Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/1512 K.2018/2552

Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından sanık ...'ıNitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/2-4, ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2009 tarihli ve 2009/677 esas, 2009/718 sayılı kararının, nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden onanmasına,

iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hüküm yönünden bozulmasına ilişkin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 13/05/2013 tarihli ve 2012/3136 esas, 2013/14089 karar sayılı ilâmını müteakip, yapılan yargılama neticesinde sanığın iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2013 tarihli ve 2013/436 esas,

2013/927 sayılı kararının infazı sırasında 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusunda uyarlama yargılaması yapılması talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 26/01/2017 tarihli ve 2009/677 esas, 2009/718 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/04/2017 tarihli ve 2017/416 değişik iş sayılı kararını takiben,

hükümlü tarafından 6763 sayılı Kanun kapsamında uyarlama yargılaması yapılması talebi hususunda daha önceden karar verildiği gerekçesiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2017 tarihli ve 2013/436 esas, 2013/927 sayılı ek kararına yapılan itirazın kabulü ile anılan ek kararın kaldırılmasına,

hükümlü hakkındaki iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçuna yönelik uzlaştırma işlemleriyle ilgili gereğinin mahkemesince yerine getirilmesine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2017 tarihli ve 2017/1379 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 06.02.2018 gün ve 94660652-105-16-11801-2017-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.02.2018 gün ve 2018/11385 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun uzlaşma kapsamında kalmadığı gibi, 5271 sayılı Kanun’un 253/3.maddesindeki “….Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükme nazaran, iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun, uzlaştırma kapsamında olmayan nitelikli hırsızlık suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle anılan suçun bu yönden de uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dairemizcede benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki konut/işyeri dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan.

5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c maddeleri ile cezalandırılmasına karar verilen ve Dairemizin 16.11.2015 tarih, 2014/35792 esas ve 2015/17920 karar sayılı kararı ile cezası onanarak kesinleşen hükümlü ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile,