Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/15407 K.2019/9380

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığa Tebligat kanunu 21. Maddeye göre tebliğ edildiği ancak sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde olduğu anlaşılmakla öğrenme ile yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu kabulü ile yapılan inceleme de;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Kovuşturma evresinde farklı yargı çevresi içerisinde ...Açık Cezaevinde başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan yokluklarında yargılamaya devamla hüküm açıklanmak suretiyle CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,