Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/15424 K.2019/9452

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlığın okulun eklentisi niteliğindeki bahçe içerisinden yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2-Tutanak içeriğine göre olay yerine giden ekiplerin, sanıkları yaklaşık 50 mt ileride yakaladığının anlaşılması karşısında, tutanak mümziileri tanık olarak dinlenip sanıkların suça konu malzemeleri hakimiyet alanına geçirip geçirmedikleri tespit edilerek sonucuna göre sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Okulun bahçesinin belli ölçüler içerisinde herkesin girebileceği kamuya açık bir yer olması karşısında, konut ve işyeri olarak kabul edilemeyeceği bu nedenle sanığın üzerlerine atılı bulunan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun TCK’nın 116/2. maddesinde düzenlenen yasal ve zorunlu unsurlarının olayda oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde şartları oluşmadığı halde 116/4 maddesinin uygulanması,

2-Sanığın yanında bir kişi daha olduğunun anlaşılması karşısında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,