Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/15479 K.2019/9211

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1320 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerinin o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Olay günü müştekiye ait işyerine girilerek bir miktar paket sigaralarının çalınması olayına ilişkin yürütülen soruşturma kapsamında, 155’e yapılan ihbarda bu eylemi suça sürüklenen çocuk... ile sanık ... tarafından gerçekleştirildiği ve çalınan sigaraların ...'e satıldığı yönünde ihbar üzerine sanık ...'ın yakalandığı ve yapılan üst aramasında değişik markalara ait sigara isimlerinin ve karşılarında sayılarının bulunduğunun bir kağıt parçasının ele geçirildiği, bu kağıt parçasının müştekiye ait çalınan sigaralarının listesi olduğu,

sanığın, üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek söz konusu yazının 2-3 sene öncesine ait çaldığı sigaralara ait olduğu şeklindeki savunmasının tevilli ikrar olduğu hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bu nedenle sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanına itibar edilemeyeceği ve deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu ve atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ./.

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Güneşin olay günü saat 05:42'de doğduğu, gece vaktinin saat 04:42'de bittiği, müştekinin, gece saat 00:00'da işyerini kapattığını ertesi gün sabah 06:30'da geldiğinde işyerine hırsız girdiğini anladığını, suça sürüklenen çocuğun ise beyanında atılı suçu işlediğini kabul ettiği ancak hangi saatte girdiğini belirtmemiş olması karşısında, suçun gece vakti işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılıp gösterilmeden, eksik araştırma sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 142/2-h, 143, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince hüküm kurulurken sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi,