Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/15502 K.2019/9411

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kararın sanık ...’ın yüzüne karşı tefhim edildiği tarihte sanığın cezaevinde olduğu ve karar eteğinde “tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği” açıklanıp kendisine bildirilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi yollamasıyla 263/1. maddesine aykırı davranılarak sanığın yanıltıldığı, bu itibarla; sanığın öğrenme üzerine 18.11.2019 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile 15.01.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1 maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 12.07.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,