Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/15853 K.2019/9975

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın araçlardan birinin depo kapağının kırılmış olduğunu beyan etmesi karşısında eylemin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeyerek, TCK'nın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın iki aracından aynı anda mazot çalan sanık hakkında tek bir hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi gereğince sanığın neticeten 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılarak fazla ceza tayin edilmesi,