Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/16109 K.2018/19394

İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2008 gün, 2006/343 Esas, 2008/542 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçunun sanığı ...'nün 5237 sayılı TCK'nun 141/1, 143, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın yokluğunda verilen karar ceza infaz kurumunda bir başka suçtan hükümlü olan sanığa 26/09/2008 günü tebliğ edilmiştir.

Sanığa 26/09/2008 günü tebliğ edilen kararı sanık savunmanın 09/10/2008 tarihli dilekçeyle temyiz etmiştir.

Dairemizin 25/03/2013 gün, 2011/36889 Esas, 2013/7939 Karar sayılı kararıyla: "5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... müdafiinin hükmü temyiz ettiği görülmekle, anılan Kanun'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz talebinin REDDİNE, " karar verilmiştir.

25/03/2013 günü kesinleştirilerek infaza verilen karara karşı, sanık ..., tebellüğ belgesindeki imzanın kendisine ait olmadığı gerekçesiyle 02/04/2015 tarihli dilekçeyle itiraz etmiş, kararın infazının durdurulmasını talep etmiştir. Bilirkişi Nedim Uçar tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenmiş 14/04/2015 tarihli raporda 26/09/2008 tarihli tebliğ ve tebellüğ belgesindeki imzanın sanığın eli mahsulü olmadığı belirlemesine yer verilmiştir.

Bu kez İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2015 tarih, 2006/343 Esas, 2008/542 karar sayılı ek kararıyla cezanın infazının durdurulmasına karar verilmiştir.

Karar 28/04/2015 günü sanığa tebliğ edilmiş, sanık 29/04/2015 tarihli dilekçeye kararın temyizen incelenip hükmün bozulmasını talep etmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.11.2018 tarih ve 2015/190582 Karar Düzeltme talepli yazısı ile Gerekçeli kararın CMK'nun 35/3, 232/6, 263/1 maddelerine aykırı olarak tebliğ edildiği, sanığa yapılan tebligatın geçersiz olduğu; temyiz süresinin öğrenmeyle başladığı, sanık savunmanın 09/10/2008 tarihli temyiz isteğinin bu bağlamda yasal süresinde olduğu değerlendirme yapılmak üzere dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.11.2018 tarih ve 2015/190582 Karar Düzeltme talepli istemi yerinde görülerek yapılan incelemede;

Yokluğunda karar verilen sanığa cezaevinde yapılan tebligatın geçersiz olduğu, sanık vekilinin temyiz dilekçe tarihi, öğrenme tarihi olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1,143 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun aynı yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımına bağlı olup, suç tarihi olan 10/03/2006 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,