Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/16283 K.2019/9902

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında ''Mala Zarar Verme'' ve ''Konut Dokunulmazlığını İhlal'' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suçlar bakımından suça sürüklenne çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında ''Hırsızlık'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerine uyan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 27/01/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,