KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2018/16337 E., 2019/9591 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin suça sürüklenen çocuklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında; suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve adli sicil kayıtlarında üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmedikleri anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen hapis cezasının miktarı ve nevi dikkate alınarak TCK’nın 51/1. maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Suça sürüklenen çocukların savunmalarında aracın camını kelebek tornavida ile zorlayarak açtıklarını belirtmeleri, mağdurun da aracın camının tornavida ile zorlanarak açıldığını beyan etmesi ve 24/04/2015 tarihli görgü tespit tutanağında, aracın kelebek camının zorlanarak açılmış olduğu, araç üzerinde ve içerisinde hasarın olmadığının belirtilmiş olması karşısında, unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocukların beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2018/16337, K. 2019/9591, 10 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama