Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/16432 K.2019/9834

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kabul ve nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından temyiz itirazının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hırsızlık yapılan yerin, müşteki tarafından kentsel dönüşüm kapsamında boşaltıldığı ve bir odasına bir kısım eşyalar koyduğu yerin konut ve konut eklentisi niteliğinde olmaması karşısında; konut dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurunun oluşmadığı düşünülmeyerek, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,