Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/16530 K.2019/10984

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...’ın temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Katılanın aşamalarda sanığın para ve altın istediğini olmadığını söylediğinde ayna ve kapı camını kırıp telsiz telefonu da alarak evden ayrıldığını beyan etmesi karşısında; sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın savunmasında ablasının eşinin kendisini gasp ettiği iddiası ile şikayetçi olduğunu ve Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesin’de davasının olduğunu beyan etmesi karşısında; sanığın bahsettiği olaya ilişkin dosyanın akıbetinin araştırılıp mümkün olması halinde birleştirilmesi, birleştirmenin mümkün olmaması halinde denetim imkanının sağlanması yönünden onaylı örneğinin dosya içerisine konulması ile sanık hakkında mükerrer dava olup olmadığı ve TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,