Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/16568 K.2019/10311

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1).... çalışanı ...'ın beyanında; dava konusu olay sebebiyle arızanın oluştuğunu, arıza ihbarı üzerine olay yerine gittiklerini belirttiği, böylelikle suç nedeniyle iletişimin kesintiye uğradığı anlaşıldığı olayda; suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin olunan cezalarda 5237 sayılı TCK'nın 142/5. maddesi uyarınca artırım yapılmaması,

2)TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerekçesi olarak " hükmolunan ceza miktarı ..." gösterilmiş ise de tayin edilen ceza miktarı itibariyle yasal bir engelin bulunmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 51/1-b maddesinde belirtilen "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususları değerlendirilerek haklarında TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden karar verilmesi,

3)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1. maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı kurulan suça sürüklenen çocuklar hakkında, anılan Yasanın 5/1-a maddesinde yazılı tedbire hükmedilmesi;