Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/16721 K.2019/2217

Elbirliği ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçundan sanıklar Mesut Bal ile ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 144/1-a, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/172 esas, 2017/763 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 28/11/2018 gün ve 94660652-105-34-11090-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.12.2018 gün ve 2018/98187 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile üçüncü fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresi madde metninden çıkartılarak, yargılama konusu bir hukukî ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hırsızlık gibi etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen şikâyete tâbi suçların uzlaştırma kapsamına alındığı,

bahse konu kanun değişikliğinin karar tarihinde yürürlüğe girmiş olması karşısında, Mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası,

uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukukî durumunu takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ