Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/16800 K.2019/3049

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığın 18/02/2015 tarihli duruşmada ifadesinin SEGBİS vasıtayla alındığı, duruşmalardan vareste tutulmak istediğine dair bir talebi olmadığı, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın Mernis adresine çıkarıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğinin yapıldığı anlaşıldığından, sanığın 23/06/2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre hırsızlık suçunun müştekiye ait aracın haksız şekilde ele geçirilen anahtarla işlendiği, eylemin 765 sayılı TCK’nın 493/2 maddesi kapsamında kaldığı ve cezasının üç yıldan sekiz yıla kadar olduğu, daha sonra yürürlüğe giren yasa gereğince eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu anlaşılmakla, eski 765 sayılı TCK ve yeni 5237 sayılı TCK'nın uyarlama yargılaması sırasında karşılaştırılmasında hükümlerin bir bütün olarak kül halinde uygulama yapılması gerektiği ancak mahkemece eylemin 765 sayılı TCK’nın 491/3 maddesi kapsamında kaldığı belirlenerek sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.