Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/1750 K.2018/15210

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa, tutanaklara, sanığın hayatın olağan akışına uygun düşmeyen, inandırıcı ve samimi olmayan kaçamaklı savunmalarına, katılanın evinden çalınan cep telefonunun olaydan hemen sonra sanık tarafından adına kayıtlı hat takılarak kullanılmasına ve tüm dosya içeriğine göre; eylemi hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, eylemin hatalı vasıflandırması ile yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.07.2011 tarih ve 2011/205-852 E.-K sayılı ilamının suç tarihinden sonra 10.07.2013 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

İddianamede sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinin uygulanmasının istendiği, mahkemece sanığa 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,