Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/1755 K.2018/15423

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında atılı suçlardan kurulan hükümlere ilişkin yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık üzerine atılı ''Hırsızlık, Mala Zarar Verme ve Konut Dokunulmazlığını İhlal '' suçlarından ayrı ayrı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında ''Mala Zarar Verme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından sanıklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3)Sanıklar ... ve ... hakkında ''Hırsızlık'' ve ''Konut Dokunulmazlığını İhlal'' suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmünün kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararının da nazara alınarak, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Hüküm fıkrasında hırsızlık suçu bakımından sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde 1 yıl 13 ay olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.