Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/190 K.2018/1823

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında suça konu telefonu satın aldığı kişinin açık bilgilerini vermesi (hakkında beraat kararı verilen sanık ...) ve olaydan yaklaşık bir yıl sonra halen suça konu telefonunu kullandığını belirterek müştekiye teslim edilmek üzere kolluk görevlilerine iade ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin sanık hakkında suç eşyası olduğunu bilerek satın alma veya kabul etme suçundan hüküm kurmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, bozma isteyen tebliğnamadeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkemenin sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, denetim süresi içinde kasten suç işlenmesi halinde, zorunlu haller dışında hükmün aynen açıklanması emredici nitelikte düzenlediğinden mahkemenin sanık hakkında ayrıca TCK'nın 62. maddesi ile uygulama yapması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,