Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2051 K.2018/16402

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği gibi emniyette parmak izinin bulunmadığını beyan ettiği ve evde parmak izinin çıkmasını kabul etmediği, 17.06.2014 tarihli görüntü izleme ve tespit tutanağına göre ise görüntülerdeki kişinin ... olduğunun bildirilmesi karşısında; sanıktan bilirkişi marifetiyle yeniden parmak izi alınarak olay yerinden elde edilen parmak izi ile kıyaslanması sonucunda düzenlenecek rapor sonucuna ve sanığa ait fotoğraflar temin edildikten sonra,

müştekinin evindeki hırsızlık olayına ilişkin 15.06.2014 tarihli görüntülerdeki kişi olup olmadığının tespiti amacıyla görüntüler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırdıktan sonra, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Hırsızlık suçundan kurulan hükümde; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise; TCK'nın 116/1. maddesine göre tayin olunan cezadan TCK'nın 119/1-c maddesine göre arttırım yapılırken 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,