Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2233 K.2018/5602

Hırsızlık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 50/1-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 6.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/9. maddesi uyarınca suçun işlenmesi ile mağdurun zararı olan 11 adet çek karşılığı 17.456 Türk lirası ile 3 adet senet toplamı 3.850 Türk lirasını 1 yıl süre içinde aylık taksitler halinde ödemesi koşuluna bağlı olarak hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

5 yıl süreyle denetime tâbi tutulmasına dair Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2016 tarihli ve 2016/37-293 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 15.11.2017 gün ve 94660652-105-61-4019-2017-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.11.2017 gün ve 2017/65586 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16/03/2016 tarihli ve 2016/6643 esas, 2016/3758 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerektiği, anılan Kanun’un 231/8. maddesi gereğince denetim süresinin 5 yıl olduğu, aynı Kanun’un 231/9. maddesi uyarınca sanığın, mağdurun veya kamunun uğradığı zararı derhal gideremediği takdirde;

sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler hâlinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebileceği cihetle, Mahkemece zararı giderme koşulunun 5 yıl olan denetim süresinden daha az belirlenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ