Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2567 K.2018/7597

Hırsızlık suçlarından sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2015 tarihli ve 2012/982 esas, 2015/62 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 10.10.2017 gün ve 94660652-105-34-7818-2017-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.10.2017 gün ve 2017/57839 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

Dairemizin 26.10.2017 tarih, 2017/4251 esas ve 2017/11456 karar sayılı kararı ile Sanığın tekerrüre esas alınan Eyüp 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1292 esas, 2008/173 sayılı kararının, temyiz edilmesi üzerine Dairemiziin 12/04/2017 tarihli ve 2016/5398 esas, 2017/4092 sayılı ilamı ile bozulmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi karşısında, anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden,

sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2015 tarihli ve 2012/982 esas, 2015/62 karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle,

sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil eden başka ilamlarının da bulunduğu gözetilerek hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından ''TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin'' bölümün çıkarılarak yerine "Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca Eyüp 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.09.2009 kesinleşme tarihli, 10.06.2009 tarih, 2008/1910 esas ve 2009/675 karar sayılı ilam dosyasındaki hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık ... hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın Eyüp 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2008 tarih, 2007/1292 esas ve 2008/173 karar sayılı ilamıyla hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" cümlesinin eklenmesine, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verildiği,

Bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.04.2018 tarih ve KD-2018/22557 sayılı yazısı ile özetle, Dairemizin 26/10/2017 gün ve 2017/4251 Esas, 2017/11456 Karar sayılı kararının kaldırılarak,İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2015 tarihli ve 2012/982 esas, 2015/62 karar sayılı kararının, BOZULMASI, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümünden Eyüp 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.06.2009 tarih, 2008/1910 esas ve 2009/675 karar sayılı kararına ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine Çanakkale Asliye Ceza Mahkemesinin

29/06/2010 tarih,2010/1 esas,2010/210 karar sayılı kararının yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın Eyüp 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2008 tarih, 2007/1292 esas ve 2008/173 karar sayılı ilamıyla hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesi" karar verilmesi, itirazın, Dairemizce yerinde görülmemesi halinde ise, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.04.2018 tarih ve KD-2018/22557 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan itirazın KABULÜ ile Dairemizin 26/10/2017 gün ve 2017/4251 Esas, 2017/11456 karar sayılı kanun yararına bozma isteminin kabulüne ilişkin kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığın tekerrüre esas alınan Eyüp 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1292 esas, 2008/173 sayılı kararının, temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12/04/2017 tarihli ve 2016/5398 esas, 2017/4092 sayılı ilamı ile bozulmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi karşısında, anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2015 tarihli ve 2012/982 esas,

2015/62 karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil eden başka ilamının da bulunduğu gözetilerek hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından ''TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin'' bölümün çıkarılarak yerine "Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/06/2010 tarih, 2010/1 esas ve 2010/210 karar sayılı ilam dosyasındaki hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına,