Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2835 K.2018/7555

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 143/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 2. Çocuk Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli ve 2016/605 esas, 2017/367 sayılı kararının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/2398 esas, 2017/2345 sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli ve 2018/41 değişik iş sayılı kararına karşı,

Adalet Bakanlığı'nın 02.05.2018 gün ve 94660652-105-01-6086-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.05.2018 gün ve 2018/37987 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/03/2015 tarihli ve 2014/39613 esas, 2015/25377 karar sayılı ilâmında yer alan"...Yargılamanın yenilenmesi kurumunun usul ve esaslarının incelendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarih ve 2012/3-909 esas, 2014/ 121 karar sayılı ilamında da; “….Bu açıklamalar ışığında yargılamanın yenilenmesini;

kanunda sınırlı şekilde sayılan yargılamanın yenilenmesi nedenlerinin en az birisine dayalı olarak kesinleşmiş bir hükümde adli hata bulunduğu iddiasıyla kural olarak hükmü veren mahkemeye başvurulmasıyla başlayan, hükmü veren hakimin katılımı olmaksızın, mahkemece başvurunun şekil ve esas açısından kabulüne karar verilmesi halinde devam edilerek hükme konu sanık ve fiil hakkında yeniden kovuşturma yapılmasına imkan sağlayan, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlamak mümkündür.” şeklindeki gerekçelerle, yargılamanın yenilenmesi talebinin,

ilk hükmü veren hakimin katılımı olmaksızın kendi mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğine karar verilmiştir. İnceleme konusu somut olayda; sanık İsmail Ceylan hakkında tehdit suçundan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmesine karşın, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararının Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesince verildiği görülmektedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemeler ve Ceza Genel Kurulu içtihadı karşısında, ilk kararı veren hakimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair verilecek kararda, önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi için ilk hükmü veren mahkemede görevlendirilmesi gerekirken,

yargılamayı yürütmeyen görevsiz mahkeme tarafından istemin reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Kanun'un 30/1. maddesi uyarınca hâkim, yasaklılığını gerektiren sebeplere dayanarak çekindiğinde; merciin çekinme sebebinin yasal yasaklılığa ilişkin olduğunu belirlemesi hâlinde başka bir hâkimi görevlendirmesi gerekeceği cihetle, Adana 2. Çocuk Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli kararında imzası bulunan Hâkim Zişan İnanıcı Koçak'ın daha önceki yargılamada görev alması karşısında, Adana 2. Çocuk Mahkemesinde adı geçen hâkim yerine başka bir hâkimin görevlendirilmesi gerekirken kesinleşen hükme yönelik yargılamanın yenilenmesi talebinin, farklı bir mahkeme tarafından değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 318. maddesinde, yargılamanın yenilenmesi isteminin, hükmü veren mahkemeye sunulacağı, bu mahkemenin, istemin kabule değer olup olmadığına karar vereceği düzenlenmiş, aynı yasanın “Yargılamaya katılamayacak hakim” başlıklı 23. maddesinin 3. fıkrasında ise, yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hâkimin aynı işte görev alamayacağı hükme bağlanmıştır.