Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2881 K.2018/11821

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen 04.12.2008 tarihli kararı 26.10.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ alan sanığın, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 29.07.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince sanık ...'nin temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Hırsızlığın, müştekiye ait evden yapıldığının anlaşılması karşısında sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde, aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar şekilde infazdan sonra 3 yıl denetim süresi belirlenmesi,