Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2947 K.2018/18295

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın 10.08.2012 tarihinde sanığın adresine "Muhatap çarşıya gittiğinden birlikte sakin ablası ... imzasına" tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına şerh düşüldüğü, sanığın temyiz dilekçesine ekli göndermiş olduğu 23.07.2009 tarihli Milas Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu raporuna göre %50 özürlü olduğunun bildirildiği, tebligatın usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine yaptığı 09.09.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, sanığın temyiz isteğinin reddine dair 21.03.2018 tarihli ek kararı yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’nin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince verilen cezada artırım yapılmaması,