Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/3379 K.2018/16472

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.10.2013 tarih, 2013/425 esas ve 2013/560 karar sayılı ilamının yapılan kontrolde kesinleşme tarihinin 04.11.2013 olduğu ve 25.03.2013 olan suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,