Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/3421 K.2018/13549

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın gece vakti müştekinin aracını düz kontak yapmak suretiyle çalması eylemi nedeniyle sanık hakkında 17.10.2012 tarihli hüküm ile TCK'nın 141/1 maddesi ile verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin o yer Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyizi üzerine Dairemizin 03.11.2014 tarihli ilamı ile her ne kadar vasıf bozması yapılmamış ise de bozma sonrası sanık hakkında TCK'nın 142/1-e. Maddesinden hüküm kurulduğu anlaşılmakla; sanığın müştekinin aracını çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu buna göre aynı Yasanın 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması,sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

17.10.2012 tarihli ilk hükme yönelik aleyhe temyizin bulunması ve sanığın müştekinin aracını çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.