Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/3614 K.2018/12030

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143/1 ve 62/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2008 tarihli ve 2004/869 esas, 2008/1438 sayılı kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 16/04/2015 tarihli ve 2014/21808 esas, 2015/7187 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, aynı eylem nedeni ile açılan mükerrer dava sonucunda adı geçen sanıkların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b,

143/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 tarihli ve 2014/212 esas, 2014/241 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 31.05.2018 gün ve 94660652-105-16-6090-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2018 gün ve 2018/49145 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 tarihli ve 2014/212 esas, 2014/241 sayılı kararının iptaline, aynı eylem nedeniyle verilmiş hüküm bulunduğundan mükerrer olduğu anlaşılan davanın reddine dair anılan Mahkemenin 27/02/2018 tarihli ve 2018/65 esas, 2018/115 sayılı ek kararının, bu konuda önceden verilmiş ve kesinleşmiş karar bulunması sebebiyle hukuken yok hükmünde bulunduğu düşünülerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; sanıkların nitelikli hırsızlık suçundan dolayı yapılan yargılamaları sonucunda, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2008 tarihli ve 2004/869 esas, 2008/1438 sayılı kararı ile mahkumiyetlerine karar verilmiş olunması karşısında, sanıkların aynı eylemi sebebiyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/12/2004 tarihli ve 2004/52869 soruşturma, 2004/19441 esas, 2004/12000 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın,

5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 tarihli ve 2014/212 esas, 2014/241 sayılı kararının iptaline, aynı eylem nedeniyle verilmiş hüküm bulunduğundan mükerrer olduğu anlaşılan davanın reddine dair anılan Mahkemenin 27/02/2018 tarihli ve 2018/65 esas, 2018/115 sayılı ek kararının, bu konuda önceden verilmiş ve kesinleşmiş karar bulunması sebebiyle hukuken yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma yasa yoluna, temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı başvurulabilmesi mümkün olup, bozma istemine konu Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2014 tarih, 2014/212 esas ve 2014/241 karar sayılı kararın sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.04.2015 tarih, 2015/7157-7527 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;