Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/3894 K.2018/15197

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adana 6.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin verilen 11/12/2012 tarih, 2012/785 Esas ve 2012/1310 Karar sayılı hükmün temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 08.12.2014 tarih, 2014/13779 Esas ve 2014/34959 Karar sayılı ilamıyla, anılan suçtan verilen mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilip, bozmadan sonra yapılan yargılamada, mahkemece 19.03.2015 tarih ve 2015/29 Esas 2015/240 Karar sayılı hükümle bozma ilamına kısmen uymayarak yeniden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de; mahkeme tarafından Yargıtay ilamı eklenerek sanık ile katılanın duruşmaya davet edildiği,

sanığın ve katılanın bozma ilamına karşı savunma ve ifadelerinin alınarak, gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurulduğu ve bu hükmün de Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2016 tarih, 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı ilamı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, Adana 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.03.2015 tarih ve 2015/29 Esas 2015/240 Karar sayılı hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde;

Bozma ilamı sonrasında, 08.12.2014 tarihli celse de sanığın kendisine süre verilirse zararın bir miktarını karşılayacağını bildirmesi, katılanın ise kısmi zarar karşılamayı kabul etmediğini belirtmesi karşısında; mahkemenin sanığa zararı karşılaması için süre vermemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu hususta bozma isteyen 2 numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dairemizin 27.10.2015 tarih, 2014/30797 Esas, 2015/16588 Karar sayılı ilamımızda belirtildiği üzere; hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.