Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/3911 K.2018/13507

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 06.12.2011 tarih, 2009/655 Esas ve 2011/659 Karar sayılı ilam ile mala zarar verme suçuna ilişkin olarak mahkumiyet kararı verilmesine ve sanık tarafından bu kararın da temyiz edilmesine rağmen, mala zarar verme suçu yönünden temyiz incelemesinin yapılmamış olması nedeniyle aynı suç ile ilgili olarak 18.03.2015 tarih, 2014/502 Esas ve 2015/148 Karar sayılı ilam ile verilen mahkumiyet kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek, mala zarar verme suçu bakımından 06.12.2011 tarihli hükme, hırsızlık suçu bakımından ise 18.03.2015 tarihli hükme hasren yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında 06.12.2011 tarih, 2009/655 Esas ve 2011/659 Karar sayılı ilam ile mala zarar verme suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçunun konusunun hırsızlık suçunun konusu ile aynı olduğunun anlaşılması karşısında, motosikletin çalınması sırasında motosiklete verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

II-Sanık hakkında 18.03.2015 tarih, 2014/502 Esas ve 2015/148 Karar sayılı ilam ile hırsızlık suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma talebi de bulunmadığı halde hükmün açıklandığı 18.03.2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,