Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/472 K.2018/9236

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin işyerinden hırsızlık olarak kabul edilmesine karşın kanun maddesinin hükümde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 142/2-b olarak gösterilmesi, hükmün gerekçesine ve yapılan uygulamaya göre sonuca etkili görülmediğinden, yine TCK'nın 168. maddesi uygulandığı sırada fıkra numarasının hükümde gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün yazım eksikliği kabul edildiğinden, belirtilen bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Önceki hükmün suça sürüklenen çocuk lehine sonuç doğuracak şekilde bozulmuş olmasına göre, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerine suça sürüklenen çocuğun sebebiyet vermediği gözetilmeden suça sürüklenen çocuğa yükletilmesine karar verilmesi,