Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/4854 K.2018/14380

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasanın 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi ile TCK'nın 141. maddesindeki hırsızlık suçu uzlaştırma kapsamına alınmış ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/12/2012 gün, 2012/6-1247 Esas, 2012/1842 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi, TCK'nın 143. maddesinin nitelikli hallerden olduğu ve kurumsal olarak benzer olaylar nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/01/2013 gün, 2012/6-1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı ilamı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30/03/2010 gün, 2010/8-43 Esas, 2010/71 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde.

TCK'nın 141. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunda, TCK'nın 143. maddesinin uygulanması durumunda eylemin uzlaştırma kapsamında olmadığı düşünülerek ve 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin sanık ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi arasında olabileceği suçtan zarar görenin kamu kurumu olması halinde uzlaştırma hükümleri uygulanamayacağından tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında,

uygulama bendinin ve bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine ilişkin uygulama maddesinin yazılmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.