Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/5072 K.2018/16254

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden; O yer Cumhuriyet Savcısının 15.10.2015 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 02.11.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin CMUK'nun 310. ve 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, II-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden; Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 30.09.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal 1 haftalık süre içerisinde 01.10.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2, 151/1, 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, hakkında 22/04/2010 tarih ve 2008/329 esas,

2010/224 karar sayılı hükümle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte 3 yıllık denetim süresi içeren hükmün kesinleşme tarihi olan 28.06.2010 tarihi ile hükmün açıklanmasına neden olan ve kesinleşen mahkumiyetin dayanağı suçun tarihi olarak belirlenen 11.02.2011 tarihleri arasındaki sürede dava zamanaşımının durduğu ve durma süresi de eklendiğinde suç tarihi olan 15.01.2008 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmemesi,