Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/5198 K.2018/16364

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabul usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay, yakalama, CD izleme tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve tanık... beyanına göre, olay tarihinde 19:30 sıralarında sesler üzerine, sank...un aynı apartmanda oturan müştekinin ağbisi tarafından görülerek kovalandığı, yine 19:37'de sanık ...'un ve suça sürüklenen çocuk ...'ın apartmandan çıktıklarının tespit edildiği somut olayda, hırsızlık suçunun geceden sayılan zaman diliminde işlendiği kabulü ile hüküm kurulması gerekirken TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlale suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığının anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

3-Sanıklar hakkında hırsızlık eyleminin gündüz saatlerinde gerçekleştiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulanmadığı halde, konut dokunulmazlığını ihlal suçunda aynı yasanın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle hükümler arasında çelişki yaratılması,

4-Sanıkların suça konu apartmana girerek müştekiye ait kapı kilidini açmaya çalıştıkları olayda konu dokunulmazlığını ihlal suçun tamamlandığı gözetilmeksizin teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

5-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suç nedeniyle mahkum olan sanıkların bizzat sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,