KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2018/5982 E., 2018/16915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip yüklenen suçu gece vakti işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında artırım yapılırken cezanın “1 yıl 3 ay” olması gerekirken “1 yıl 6 ay ” şeklinde hesaplanması, 62/1 maddesi gereğince 1/6 indirim uygulanarak sonuç cezanın suça sürüklenen çocuk hakkında 2 ay 23 gün hapis cezası yerine, 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla cezaya tayini,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümde TCK'nın 143/1 maddesinin uygulandığı kısımdan "1 yıl 6 ay" çıkartılarak yerine “1 yıl 3 ay” yazılmasına, 31/3. maddesinin uygulandığı kısımdan “1 yıl” çıkartılarak yerine “10 ay” eklenmesi, 168/1. maddesinin uygulandığı kısımdan “4 ay” çıkartılarak yerine “3 ay 10 gün"
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2018/5982, K. 2018/16915, 27 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama