Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/6090 K.2018/15815

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun TCK'nın 142/1-e. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu ve uzlaşma kapsamı dışında olduğu ayrıca suça sürüklenen çocuğun 04.00 sıralarında evden çıktığını ve çamlık parkın üst tarafında yolun kenarında araba gördüğünü beyan etmesi ve güneşinde 05:11 de doğduğunun anlaşılması karşısında; suçun lehe olarak gündüz işlendiği belirlenerek yapılan incelmede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun müştekin kapısı kilitli olmayan aracından telefon ve harici bellek yanında aracının teybini de çaldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Müştekiye ait telefonun tesliminde suça sürüklenen çocuğun bir katkısının olmadığının anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,