KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2018/6247 E., 2018/18407 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra deneme süresinde suç işlenmesi nedeniyle duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda kurulan hükmün gerekçesinde, 5271 sayılı CMK'nın 34/1 ve 230. maddeleri uyarınca iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ve maddede yazılı diğer hususların gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, TCK'nın 141/1, 168/2, 62. maddelerince hükmedilen 5 ay hapis cezasına ilişkin geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde farklı bir hüküm kurulması,
3-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde bu suçtan da hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesinin 1. fıkrasına aykırı davranılması,
4-Sanığın müştekinin evinden cep telefonunu çalması eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kalmasına rağmen, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dosyada yazılı şekilde aynı yasanın 141/1 maddesinden uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2018/6247, K. 2018/18407, 17 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama