Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/6320 K.2018/17776

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hükmedilen cezanın süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin suçun kullanma hırsızlığı suçunu oluşturduğu, TCK'nın 147 ve 168. maddelerinin uygulanmadığı, cezanın fazla olduğu, hükmün gerekçesiz olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde gece vakti katılanlara ait evlerinin önünde kapıları kilitli park halinde bulunan araçlarını çaldığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 146 ve 147. maddelerinde düzenlenen kullanma hırsızlığı suçu ile zorunluluk halinin yasal unsurlarının oluşmadığı, yine sanık hakkında hırsızlık suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasında ve mahkemenin gerekçesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gibi sanığın katılanların zararlarını gidermemesi sebebiyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma imkanının da bulunmadığı,