Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/6509 K.2018/15117

Hırsızlık suçundan sanık hakkında yapılan duruşma sonunda; anılan suçlardan verilen mahkumiyet kararına ilişkin Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17/06/2014 tarih 2014/164 E.2014/298K. karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine.

Dairemizin 25.09.2017 tarih ve 2016/1632 esas-2017/9469 karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.10.2018 tarih ve KD- 2018/40200 sayılı yazısı ile özetle; sanığın sabıkasında yer alan Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2012 tarih 2010/204 E ve 2012/163 K sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezası içeren ilamı nedeniyle mükerrir sayılmasına karar verildiği, ancak tekerürre esas alınan ilamda;

tekerrüre esas alınan mahkûmiyetin eldeki dosyaya konu suçun işlendiği 27/01/2014 tarihinde henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağı belirtilerek itiraz talebinde bulunularak, dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.10.2018 tarih ve KD- 2018/40200 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 25.09.2017 tarih ve 2016/1632 esas-2017/9469 karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihi itibariyle adli sicil kayıtlarına göre sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı halde; atılı suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılan Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2012 tarih 2010/204 esas ve 2012/163 karar sayılı ilamının sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,