Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/7015 K.2018/16008

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2013 tarihli ve 2011/91 esas, 2013/378 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 02.10.2018 gün ve 94660652-105-35-2742-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.10.2018 gün ve 2018/80743 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, 1-Sanığın üzerine atılı bulunan hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b. maddesi gereğince 2 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûm edilmesini müteakip, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak, 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûmiyetine karar verilerek, yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2-Olay günü suça sürüklenen çocuklar... ve ...nın, arkadaşlar... ile birlikte,...ın dayısının açmış olduğu işyerinin broşürlerini evlere dağıttıkları sırada şikâyetçinin evinin bahçesine de bu amaçla girdikleri, kapıyı çaldıkları, kapıyı açan olmayınca ...’in pencereden içeri girdiği,... ve ...nin de dışarıda gözcülük yaptığı, ...’in içerinden iki adet altın yüzük ve küpe teki aldığı, yüzüğün tekini Volkan ve ...ye verdiği, bunların da söz konusu yüzüğü bozdurması için diğer suça sürüklenen çocuk...’a verdikleri...’un yüzüğü bozdurmadan yakalandığı, ...’in diğer altın yüzük ve küpeyi kuyumcuda bozdurmak istediği halde bozduramadığı,

bilahare borçlu olduğu sanık ...’ın kendisini yolda görmesi üzerine...'a altınları vererek kuyumcudan bozdurmasını istediği, sanık ...’ın da altın yüzük ve küpeyi kuyumcuda bozdurup paranın 105 Türk lirasını alıp, geri kalan 100 Türk lirasını ise ...'e verdiği şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemde, sanık ...’ın daha önce çalınan altınları kabul ederek kuyumcuya bozdurması şeklindeki eyleminin hırsızlık suçuna iştirak ya da yardım etme değil, 5237 sayılı Kanun'un 165. maddesinde düzenlenmiş olan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturacağı,

sanığın hukukî durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ