Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/7025 K.2018/17163

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 151/1. maddeleri gereğince 1 yıl ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2011 tarihli ve 2008/378 esas, 2011/109 sayılı kararının infazı sırasında,

sanık müdafii tarafından 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu karardaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 08/02/2017 tarihli ve 2008/378 esas,

2011/109 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/03/2017 tarihli ve 2017/218 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 09.10.2018 gün ve 94660652-105-25-11281-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.10.2018 gün ve 2018/82665 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/10/2007 tarihli ve 2007/4-200 esas, 2007/219 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, uzlaştırma kurumu her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254. maddelerinde hüküm altına alınarak usul hukuku kurumu olarak düzenlenmiş ise de, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddî hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabileceği, bu uygulamanın sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacağı,

5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki hüküm uyarınca kesinleşmiş kararlar bakımından da uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı mala zarar verme ve hırsızlık suçlarının, 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tâbi oldukları, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez.” şeklinde düzenlenen “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının madde metninden çıkarılarak, etkin pişmanlık hükümlerine tâbi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı, ayrıca;

5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesine 5918 sayılı Kanun'un 8.maddesi ile eklenen "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki hükmün 09/07/2009 tarihinde yürürlüğe girdiği, yargılama konusu suçların ise 12/04/2008 tarihinde işlenmiş olması nazara alındığında, sanığa atılı mala zarar verme suçu yönünden anılan maddenin uygulanma kabiliyeti bulunmadığı, basit hırsızlık suçunun da 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik neticesinde uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla,

5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ