Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/7282 K.2018/19495

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde gece vakti 19:40 sıralarında suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan temyiz dışı ... ile birlikte mağdur ...’ı metro girişinde durdurarak parası olup olmadığını sordukları, korkan mağdurun 10 TL parası olduğunu söylemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun parayı istediği, mağdurun parayı vermek için cüzdanını çıkardığı sırada suça sürüklenen çocuğun mağdurun elindeki cüzdanın içinde bulunan 10 TL parayı görüp elini uzatarak mağdurun elindeki cüzdanda bulunan 10 TL’yi alması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/2-b maddesi kapsamında kalması karşısında; aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-Dosya kapsamından ve mağdur beyanlarından çalınan paranın 10,00 olduğunun belirtilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, 31/03/2015 günlü karar oturumunda lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması yolundaki talebinin TCK'nun 52/4. maddesi gereğince taksitlendirmeyi de kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi;