Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/742 K.2018/14954

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık, talimat mahkemesindeki beyanında; atılı suçlamayı kabul etmediğini, kurum kimliğini kaybettiğini, evine ve arabasına hırsız girdiğini, İzmir’de hiç bulunmadığını, suç tarihinde evinde olduğuna dair tanıklarının olduğunu savunmuş olması, mahkemece alınan 27.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda;

sanık ...’nın 14.01.2013 tarihinde saat 14:30 da müştekinin iş yerinde görüntülendiğini ve sanığın iş yeri içinde profosyonel görüntü izleme programları yardımıyla teşhis edildiğini belirtilmiş olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde tespiti açısından soruşturma sırasında sanıktan parmak izi alınmış ise dosyaya intikalinin sağlanması ve sanıktan alınacak parmak izi ile karşılaştırmasının yapılması, yine soruşturma aşamasında düzenlenen ifade verme tutanağı ve şüpheli ve sanık hakları formundaki sanık adına atfen atılı imzaların sanığa ait olup olmadığı husunda bilirkişi raporu alınması,

ayrıca gerektiğinde tanık ve müştekiye de canlı teşhis yaptırılması ve sonucuna göre, sanığın hukuksal durumunun tayin ve takdirinde yasal zorunluluk bulunması,