Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/7570 K.2018/18848

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.06.2012 gün ve 2011/15-440 2012/225 sayılı kararı da nazara alındığında; sanığın, bir yeri arayacağını söyleyerek, müştekiden aldığı cep telefonunu iade etmediği ve telefonu alarak, olay yerinden uzaklaştığı somut olayda; mağdurun geçici de olsa zilyetliği devir iradesinin olmadığı, fiili hakimiyetin kaybı sonucu oluşan zilyetlik ile de hırsızlık suçunun oluşacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

1-Dosya içinde telefonun çalındığı yer olarak söylenen terminalle ilgili kroki ve fotoğrafların olmadığı görülerek eylemin terminalin bina veya eklenti niteliğinde bir yerinden gerçekleşmesi durumunda TCK'nun 142/2-h maddesine, terminalin açık alanında gerçekleşmesi halinde ise aynı Kanunun 142/1-c maddesine gireceği gözönüne alınarak telefonun çalındığı yerin kroki ve fotoğrafları celbedilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Mağdurun mahkemedeki beyanlarında zararın karşılandığını söylemesine rağmen hangi tarihte karşılandığı sorularak duruma göre TCK'nın 168/1 veya TCK'nın 168/2 maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,